ΑΠΑΝΕΜΙΑ Οδός Θόλου 4....
Δεν περίμενα πολλά. Ίσως, τώρα που το σκέπτομαι, να μην περίμενα απολύτως τίποτα. Άλλωστε είχα να πάω σχεδόν 10 χρόνια. Και 10 χρόνια είναι ολόκληρη ζωή. Μα εκεί φαίνεται πως ο χρόνος κινείται διαφορετικά....
Μουσική άκουσα. Καθαρή μουσική. Άκουσα μπουζούκι από ψυχής... Και φωνές εκ βαθέων... Όχι όλοι. Μα εκείνοι οι λίγοι - πάντα οι μη δήθεν ήταν και θα είναι λίγοι - άξιζαν, κι αξίζουν να πάει και να ξαναπάει κανείς. Να πάω και να ξαναπάω...
Μόνο τα τραγούδια του Μάνου του Χατζιδάκι ίσως λίγο να έλειψαν... Σε λίγους πάλι, όχι σε όλους... Αλλά ξέρω πως έχουν όντως αλλάξει τα χρόνια....

Πώς να ευχαριστήσω για τόσο συναίσθημα; Πώς να κοινωνήσω την αίσθηση; Ήταν αποκάλυψη για μένα μετά από τόσα χρόνια....
Ευχαριστώ Μιχάλη...
(*Ο Μιχάλης Καραχάλιος είναι ο άνθρωπος που παίζει μπουζούκι στην Απανεμιά... Και παίζει με την ψυχή του...)
3 σχόλια:
Koita ego piga proti fora tora stin apanemia...apla iperoxi...entexno,laiko,rempetiko...o kathenas sto eidos tou...ase pou m arese poli i eikona sto blog sou kai gia auto to sxoleio..gia to fili tou klimt milao..
Αυτη την στιμη ακουω το..Καλυνυχτα...Μου αναγεννηθηκε η ιδεα της Απανεμιας... να θυμηθω την οδο της..το 2001 θυμαμαι την ειχα επισκεφτει γεματος ερωτα με το τοτε ημιση μου...
Σημερα θα πεισω την παλιοπαρεα να παμε τραγουδησουμε "τα φιλα του ερωτα...την αναγκη του ερωτα..."
Αμα δεν νιωσουμε μαζι πως θες να γινουμε ενα..(παραλειρημα με επιασε...)
χαιρετω σας...
"j"
Paei polys kairos apo tote pou teleytaia phga sthn Apanemia...
Omologw pws mou leipei poly...
Δημοσίευση σχολίου